( مسأله 963 ) مستحب است بعد از تكبيرة الاحرام بگويد : ( ( يا محسن قد أتاك المسئ وقد أمرت المحسن ان يتجاوز عن المسئ أنت المحسن وأنا المسئ به حق محمد وآل محمد صلى على محمد وآل محمد وتجاوز عن قبيح ما تعلم مني ) ) يعنى اى خدائى كه به بندگان احسان مىكنى بنده گنه‌كار بدر خانه تو آمده وتو امر كرده‌اى كه نيكوكار از گناهكار بگذرد ، تو نيكوكارى ومن گناهكار ، به حق محمد وآل محمد رحمت خود را بر محمد وآل محمد بفرست واز بديهائى كه مىدانى از من سر زده بگذر . ( مسأله 964 ) مستحب است موقع گفتن تكبير أول نماز وتكبيرهاى بين نماز دستها را تا مقابل گوشها بالا ببرد . ( مسأله 965 ) : اگر شك كند كه تكبيرة الاحرام را گفته يا نه ، چنانچه مشغول خواندن چيزى از قرائت شده ، به شك خود اعتنا نكند ، واگر چيزى نخوانده ، بايد تكبير را بگويد . ( مسأله 966 ) اگر بعد از گفتن تكبيرة الاحرام شك كند كه آن را صحيح گفته يا نه ، چه مشغول خواندن چيزى شده باشد يا نه به شك خود اعتنا نكند . قيام ( ايستادن ) ( مسأله 967 ) قيام در موقع گفتن تكبيرة الاحرام وقيام پيش از ركوع كه آن را قيام متصل به ركوع مىگويند ركن است ، ولى قيام در موقع خواندن حمد وسوره وقيام بعد از ركوع ركن نيست ، واگر كسى آن را از روى فراموشى ترك كند ، نمازش صحيح است . ( مسأله 968 ) واجب است پيش از گفتن تكبير وبعد از آن مقدارى بايستد تا يقين كند كه تكبير را در حال ايستادن گفته است . ( مسأله 969 ) اگر ركوع را فراموش كند ، وبعد از حمد وسوره بنشيند ويادش بيايد كه ركوع نكرده ، بايد بايستد وبه ركوع رود ، واگر بدون اين كه بايستد به حال خميدگى به ركوع برگردد ، چون قيام متصل به ركوع را بجا نياورده نماز أو باطل است . ( مسأله 970 ) موقعى كه براي تكبيرة الاحرام يا قرائت ايستاده است ، بايد